ولد

معنای ولد

ولد

(عربی اسم) وُلد. وِلد. وَلد. فرزند. بچه. (واحد و جمع در وى يكسان است).

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص3142)

[اسم‏][عربی‏]ما ادرى اى ولد الرجل:يعنى نمى‌دانم كدام مرد است او. ¦¦

[اسم‏][فارسی‏]مأخوذ از تازى-فرزند.و پور و پسر.[جمع‏]ولدان.

(

فرهنگ نفیسی

, ج5 , ص3888)

ضرب المثل ولد

الولد الحلال يشبه بالعم و الخال

حلال‌زاده به عمو و دايى خويش ماند(به شوخى گويند الولد الچموش يشبه بالعموش).

(

فرهنگ بیست هزار مثل و حکمت و اصطلاح

, ص89)

الولد الحر يقتدى بآبائه الغر

فرزند آزاد مرد پير و پدران بزرگوار خويش باشد.

(

امثال و حکم

, ص281)

الولد للفراش و للعاهر الحجر

حديث. فرزند صاحب بستر و دواج راست و بلايه و بدكار را سنگسار كنند.

(

امثال و حکم

, ص281)

الولد سر ابيه

حديث. فرزند راز و نمودار پدر باشد. اقتباس: بهر اين فرمود آن شاه نبيه مصطفى كه الولد سرابيه. مولوى. شعله ميزد آتش جان سفيه كاتشى بود الولد سرابيه. مولوى. و رجوع به: از مار نزايد جز ماربچه، شود.

(

امثال و حکم

, ص281)

(حديث)فرزند راز و نمودار پدر باشد.همانند شير را بچه همى ماند بدو.

(

فرهنگ بیست هزار مثل و حکمت و اصطلاح

, ص90)

ولد در اصطلاح

الولد

فرزند، نوه. موارد استعمال: بنابر قولى اقامۀ حدّ به وسيلۀ والد نسبت به ولد در ايام غيبت جايز است. شرح لمعه، كتاب جهاد

(

اصطلاحات فقهی

, ص559)